Al maanden kriebelt er iets..
Een eigen blog starten, dat lijkt me fantastisch! Ik bezoek dagelijks vele blogs. Waarom zou ik mijn kennis en ervaringen niet ook kunnen delen? Wat mis ik nog om mijn blog te starten?
Een essentieel onderdeel, mooie foto’s..
Alhoewel ik echt altijd mijn best deed op mijn foto’s, zo als op andere blogs zagen ze er nooit uit. Ik had geen idee waar precies te beginnen. Zelfs na het lenen van mijn zusjes spiegelreflex camera was ik nog niet tevreden. Ik wist gewoon niet waar te beginnen.
En toen ineens zag ik een blogpost van één van mijn favoriete blogsters voorbij komen; zij zou met 3 anderen bloggers een fotografie workshop gaan geven in Parijs.
Nu had ik al vaker gave fotografie workshops voorbij zien komen, maar die waren altijd ver weg. Parijs? Dat is bijna bij de deur! (in vergelijking met zuid Italië en Canada dan 😉 )
Mijn hart begon sneller te kloppen, ik danste door de kamer, dacht niet na en schreef me meteen in. Wauw! Een workshop gegeven door mensen die mij inspireren, wat zou dat gaaf zijn als ik dat zou kunnen gaan doen!
Helaas kreeg ik vrij snel het antwoord waar ik al bang voor was; de workshop zat vol. Er waren zo veel aanmeldingen.. Ik kon wel eventueel op de wachtlijst als ik zou willen?
Natuurlijk liet ik mezelf op de wachtlijst zetten en alsof het zo moest zijn kreeg ik binnen een paar dagen het verlossende antwoord; er is een plek vrij gekomen. Als je wilt is deze van jou?
Mijn blijdschap en enthousiasme waren niet te omschrijven. En zo begon het aftellen naar het weekend van 10 en 11 juni. De fotografie workshop in één van de mooiste wijken van Parijs; le Marais.
Qua alleen reizen betreft ben ik echt een groentje. Natuurlijk ben ik regelmatig op vakantie geweest, maar nooit alleen. Toch heb ik niet getwijfeld over deze cursus. Ik moest en zou gewoon gaan.
De workshop was fantastisch! Ik heb zulke geweldige mensen van over de hele wereld leren kennen. De workshop werd gegeven door:
Om eerlijk te zijn heb ik de twee nachten voor de cursus amper geslapen. Ik leek wel een kind wat zenuwachtig is voor haar verjaardag. Wat als iedereen al mega proffesioneel is? Ik weet net hoe ik mijn camera aan moet zetten.. En wat als ik niet in de groep pas? Of wat als niemand snapt wat ik kom doen? Ik had natuurlijk mijn mede cursisten al opgezocht en ik kwam er achter dat bijna iedereen al een blog of proffesioneel bedrijf heeft .. Misschien moest ik maar thuis blijven?
Gelukkig kon mijn partner mij overtuigen van het feit dat als ik de persoon was met de minste ervaring, ik het meeste kon leren. En ik had immers toch betaald voor de cursus? Het ging toch om mijn leerproces?
Desondanks lag ik ook de vrijdag nacht in het Franse hotel te woelen. Natuurlijk had ik me druk gemaakt om niks. Inderdaad, iedereen had meer ervaring, maar ik was niet de enige die amper wist wat ze met een camera moest doen. Dankzij de eerse masterclass van Joann Pai ging er ineens een wereld voor mij open. De eerste stap: zet je camera op manual stand. Manual? Goh, ik wist niet eens waar die knop zat! Gaandeweg werd ik steeds handiger in alle functies bedienen en leerde ik veel over alle instellingen, licht en styling. Al binnen één dag merkte ik dat ik zo veel vorderingen maakte. En ineens groeide mijn liefde voor fotografie.
Aan het einde van de dag gaf Linda Lomelino een cake demo. Nu ik terug kijk naar mijn foto’s ben ik best trots. Deze foto’s had ik daarvoor nooit kunnen maken!
De tweede dag zijn we met de hele groep naar een lokale markt in Parijs gegaan. We werden in koppels verdeeld en gingen inkopen doen voor de lunch. Ik mocht samen met een patissier uit Parijs (lucky me!) het dessert verzorgen. Een link naar dat recept vind je hier.
Na het tripje naar de markt zijn we in de duo’s de ingrediënten en voorbereidingen gaan fotograferen. Toen onze taartbodempjes in de oven stonden had ik nog even tijd om wat foto’s bij de andere duo’s te maken. Het was een super leuke middag met heerlijk eten! Na de lunch kregen we nog een les in het gebruik van Lightroom om foto’s te bewerken.
Na twee fantastische, maar vermoeiende dagen kon ik weer aan de trip naar huis beginnen.. Ik kan nog veel leren over fotografie, maar in twee dagen tijd heb ik wel gigantische sprongen gemaakt. Op de cursus kwam ik er achter dat ik niet de juiste lens had om eten te fotograferen, dus ik heb snel een 50 mm lens besteld en ben hiermee aan de slag gegaan. Na dit weekend weet ik twee dingen zeker:
Fotografie is super tof! En erg handig als je een blog wilt starten. Wat een verschil maakt het waar, hoe en met welke spullen je fotografeert! Maar het belangrijkste is nog dat degene die de foto maakt weet hoe met een camera om te gaan..
Ik houd van bakken. Ik wil niets liever dan de hele dag bakken en foto’s maken! Hopelijk komt mijn droom ooit uit..
O ja, stiekem ben ik best trots op mezelf dat ik dit gedaan heb! Het was een fantastische ervaring!
Eva Lambooij heeft ook een leuk blog geschreven over de cursus. De link naar dat blog vind je hier.
“Would you tell me, please, which way I ought to go from here?’
‘That depends a good deal on where you want to get to,’ said the Cat.
‘I don’t much care where -‘ said Alice.
‘Then it doesn’t matter which way you go,’ said the Cat.
‘- so long as I get SOMEWHERE,’ Alice added as an explanation.
‘Oh, you’re sure to do that,’ said the Cat, ‘if you only walk long enough.”
― Lewis Carroll, Alice in Wonderland
